1 . معرفى قاجار ( 1209 - 1343 ه . ق ) قاجار ، سلسله‌اى ترك‌تبار هستند كه تقريباً هم‌زمان با تهاجم مغولان به ايران و جهان اسلام وارد ايران شدند . آنان نخست در ارمنستان ساكن شدند . قبيله قاجار به تدريج بر اثر تبليغات طريقت صفويه از مريدان اين طريقت شدند و در شمار قزلباشان قرار گرفتند و در تأسيس دولت صفويه نقش داشتند . وفادارى قاجارها به دولت صفويه موجب گرديد تا شاه عباس اول ، آنان را به منطقه استرآباد ( مازندران ) كوچ دهد تا در مقابل تهاجم ازبكان ايستادگى كنند و حافظ مرزهاى شمال شرقى ايران باشند . پس از فروپاشى صفويان ، آنان خود را براى حكومت بر ايران شايسته‌تر مىديدند ، اما افشاريه و پس از آنها زنديه موفق تر عمل كردند و قاجارها را نا كام گذاشتند . با ضعف دولت زنديه در پى مرگ كريم خان زند ، قاجارها در نبردهايى بر لطف‌علىخان ، آخرين حكمران زنديه چيرگى يافتند و دولت قاجار را به پايتختى تهران به وجود آوردند . هفت نفر ازآنان بر ايران حكومت كردند كه عبارتند از : آقا محمد خان قاجار ، فتح‌علىشاه ، محمد شاه ، ناصرالدين شاه ، مظفرالدين شاه ، محمدعلى شاه و احمد شاه . « 1 » مدت حكومت آنان حدود يك قرن و ربع به طول انجاميد كه خود به دوره پيش از انقلاب مشروطه و پس از آن تقسيم مىشود .

--> ( 1 ) . ر . ك : ايران در سلطنت قاجاريه ، على اصغر شميم .